صحبت حکام ظلمت شب یلداست******** نور ز خورشید جوی بو که بر آید.
ایرانیان قدیم که به نحس بودن بلندترین شب سال اعتقاد داشتند، برای آنکه بر خلاف خواست اهریمن شب را به خوشی بگذرانند و پذیرای آفتاب فردا باشند، تا صبح شب زنده داری می کردند ، میوه های آخر پاییز را می خوردند و شربت و نوشیدنی می نوشیدند و باقی مانده ی میوه هایشان را نثار اهورامزدا می کردند، زیرا که این جشن به نوعی جشن تولد نجات دهنده و روشنایی دهنده ی جهان بود نام این شب برگرفته از کلمه ی میلاد عربی به معنی تولد بود.
می گویند زمانی که آیین مهری به اروپا رفته بود، جشن میلاد مهر یا خورشید نجات دهنده جهان به نوعی با جشن تولد مسیح تلفیق شد و آداب و رسوم اروپایی و شرقی به طور همزمان باعث پدید آمدن جشن تولد مسیح با مایه های شرقی در اروپا و جشن شب یلدای ایرانی با نامی از تولد مسیح در ایران شد، در این شب زیبا مسیحیان شمع را که نشانه ی روشنایی است بر درخت کاج که نشانه ی زمستان است روشن می کنند و ایرانیان با خوردن انار و هندوانه و آجیل شیرین مشکل گشا و نقل قصه های قدیمی توسط مادر بزرگ ها و پدر بزرگ ها و همچنین گرفتن فال حافظ تولد خورشید را جشن می گیرند.
