یه مدت پیش اس ام اس زیر رسید دستم:

آرزو هاتو یه جا یادداشت کن و یکی یکی از خدا بخواه. خدا یادش نمی ره، ولی تو یادت میره چیزی که امروز داری ،آرزوی دیروزت بود.

واقعا این عین حقیقته. گاهی وقتا آرزو هایی داریم که شب و روز دعا می کنیم به این در و اون در می زنیم که به آرزو مون برسیم و همین که بهش رسیدیم انگار نه انگار، همه چی رو فراموش می کنیم و همون آرزو برامون عادی می شه و انگار اون اصلا آرزو مون نبوده و یه چیز روز مره بوده که برامون اتفاق افتاده.

آدمی دچار یه نوع نقص نسبییه. خاطرات ، آرزو هاشو در طولانی مدت فراموش می کنه ،هر چند ممکنه توی نا خوداگا هش بمونه.