چند روز پیش یه ماموریت پیش اومد و ما هم برای کسب تجربه رفتیم سر چاه تجربه ی بسیار جالبی بود هرچند بسیار خسته کننده بود. چاه مورد نظر بدلیل کاهش فشار نیاز به یکسری کارهایی داشت که باعث افزایش فشار و در نتیجه تولید نفت داشت. چاه در یک مکان بسیار دور افتاده و برهوتی حفاری شده بود و هیچ گونه امکاناتی در اون محل وجود نداشت اونم به این خاطر که چند ماهی از حفاری اون نگذشته بود. شرایط کار بسیار سخت بود . گرمای طاقت فرسای ظهر در خوزستان اونم سر چاه و گرمای دستگاه های در حال کار و همچنین گودال سوختی که در کنار هر چاهی وجود داره تحمل اون رو سختتر می کنه. بهر حال این شرایط رو بایستی تحمل کرد از کسایی که اونجا بودن در مورد گرمی هوا پرسیدم که گفتن الان هوا خیلی خوبه شما باید تابستون اینجا بیایید تا شرایط کار در اینجا رو حس کنید !
ما هم با این تفاسیر به این نتیجه رسیدیم که هرچی حقوق به کارمندان و بخصوص مهندسین شرکت نفت و شرکت حفاری می دن حقشونه چون از نزدیک درکشون کردیم . به به ، به به ...!
عکس زیر مرحله نصب تجهیزات بر روی چاه برای همون یکسری کارها هستش:

این عکس هم دستگاهی است که 5000 متر لوله ی مخصوص روشه که حدود 4300 متر رو توی چاه کردن چون عمق چاه حدود 4400 هستش و همون یکسری کارها (اسید کاری ، تزریق نیتروژن و...) رو با همین لوله انجام می دن اینو بگم که تقریبا 4 ساعت طول کشید تا این لوله به مخزن برسه :

و بالاخره ما عصر همون روز به خونمون!!! به به ، به به ... !!! برگشتیم و همون یکسری کارها بصورت شبانه روزی 3 روز طول کشید.
|